<$BlogRSDUrl$>

!-- Logo box specs - size, background colour etc -->

 


تحويل سال نو در ژاپن 


هر چند که فقط ۱۵ ٪ از ژاپنی‌ها مسيحی هستند. اما به دليل شروع سال آنها با تقويم ميلادی خود را برای آغاز سال نو آماده می‌کنند. هر چند که به نظر من، شروع سال نو در ژاپن بی‌روح هست و آن حس و حالی که در کشورهای اروپايی و آمريکايی به چشم می‌خورد در اينجا ديده نمی‌شه.
توکيو هم تو اين روزا مثل عيدنوروز در تهران می‌مونه. اکثر مغازه‌ها تعطيلند و مردم می‌بايست آذوقه اين دو سه روز را از قبل تهيه می‌کردند، (هر چند که به صرفه تر هست که اين‌کار را بکنند و معدود مغازه‌هايی هست که باز هست و می‌شه از اونجا خريد کرد.) حتی پمپ‌بنزين‌های محلی هم بسته‌اند و حرکت ترن‌های شهری با فاصله شده و اکثرا هم افراد زيادی توشون به چشم نمی‌خوره.
مردم هم يا به مسافرت‌های خارجی رفتند و يا به شهرهای خودشون پهلوی والدينشون برگشتند. به هر حال شهر سوت و کوره و حس و حال عيد زياد به چشم نمی‌خوره. شب تحويل سال نو هم، با همسرم تصميم گرفتيم که به يکی از مراکزی که حدس می‌زديم مردم توشون سال را تحويل می‌کنند بريم و قاطی مردم بشيم، هر چند که ژاپنی‌ها، تحويل سال نو را بيشتر به معابد می‌رند و تو اونجا به دعا مشغول می‌شند. کار جالبی که کرده‌بودند، تمديد ترن ها تا ساعت ۲ نيمه‌شب بود که خيالمون از بابت برگشت به خونه راحت بود.
به هر حال چون که زود رسيده بوديم تصميم گرفتيم که وقتمون را در کافی‌شاپ صرف کنيم که هم زمان سپری بشه و هم اينکه مردم را از اون بالا ديد بزنيم و از طرفی هم از سرما در امان باشيم. ساعت‌ حدود ۱۰:۳۰ اومديم قاطی تعداد محدود آدمايی شديم که اکثرا جوان و تعداد قابل ملاحظه‌ای خارجی بودند و کم کم تعداد آدم‌ها زيادتر می‌شد. حدود ساعت ۱۱ تمامی بيلبوردهای تبليغاتی خاموش شدند و ما چه خوش خيال بوديم که فکر می‌کرديم که می‌خواند مراسم را و شمارش معکوس را از اين بيلبوردها پخش کنند ساعت نزديکی‌های ۱۲ می شد و فقط ما تو سرما واستاده بوديم و ملت را تماشا می‌کرديم. تعداد پليس‌ها به مقدار چشم‌گيری زياد شده بود و ماشين آتش‌نشانی هم به اونجا اضافه شد. نزديکی‌های تحويل سال نو تعدادی(بيشتر خارجی‌ها) شروع کردند به باز کردن مشروب‌ها و سر و صدا که پليس با بلندگو به اين افراد تذکر داد و تحويل سال نو را مردم توسط ساعت هاشون متوجه شدند و يک کم داد و فرياد کردند که پليس از مردم خواست که برگردند خونه‌هاشون. در اين حين همسرم به من پليس‌هايی را نشون داد که بالای ساختمون در حال عکس گرفتن و فيلمبرداری از جمعيت بودند و تصميم گرفتيم که سريعا برگرديم خونمون تا عکسمون را نگرفتند.

به هر حال اين اولين تجربه من در حضور در چنين مراسمی بود و باز هم تاييدی بر اين فرضيه که ژاپنی ها آدم‌های متفاوتی نسبت به ساير مردمان دنيا هستند. انشالله سال آينده براتون از مراسم سال نو که در معابدشون برگزار می‌شه می‌نويسم.





آرشيو

This page is powered by Blogger. Isn't yours?

Weblog Commenting by HaloScan.com